ԿՐԹԱԿԱՆ

«Ամեն աշակերտ իրեն հավատացող ուսուցչի կարիք ունի….». ՀԱՍՄԻԿ ԿՅՈՒՐԵՂՅԱՆ

Ուսուցիչները, հաճախ անկախ իրենցից, ձևավորում են որոշակի սպասումներ այս կամ այն աշակերտի հաջողության հետ կապված և սրա արդյունքում սկսում են տարբեր կերպ վերաբերվել աշակերտներին։ Կարևոր է գիտակցել, որ մենք ավելին ենք, քան կանք, սակայն չունենք գերմարդու հատկանիշներ։ Մեր հաջողության բանալին մեր մեջ է և մեր նկատմամբ հավատի, հետևաբար կարևոր է, որ աշակերտի հաջողության ուղենիշերը միասին սահմանեն ուսուցիչն ու աշակերտը՝ ինքնաճանաչման և հաջողության հանդեպ հավատի հիմքով։ 

«Ազատե՞նք ուսուցչին անընդհատ վերապատրաստումից...». ՀԱՍՄԻԿ ԿՅՈՒՐԵՂՅԱՆ

Արդյոք ուզում ենք ունենալ ուսուցիչ, ով սպասում է հերթական վերապատրաստմա՞նը, որպեսզի կարողանա լուծել իր դասարանում առկա խնդիրը, թե՞ ժամանակ եւ ռեսուրս (մարդկային եւ ֆինանսական) ենք  ներդնում՝ ձեւավորելու այնպիսի ուսուցիչ, որն ինքը կբացահայտի իր խնդիրն ու կգտնի դրա լուծումը։

«Կրթության մեր օրը խժռում է ապագան...». ՆԱՐԵԿ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ

Կրթության յուրաքանչյուր նախարարի սովորաբար բաժին է հասնում հանրությանն ուղղված մեկ-երկու քայլ, հետո գալիս է ներկա կարիքների սառը ցնցուղը, քննարկումները (հանրային կամ հանձնաժողովներով) և ներկան իր բոլոր պահանջներով խժռում է ապագան։

«Պահն է հագնելու ԶԳԵՍՏՆԵՐԸ...»

Շատ հաճախ է խոսվում այն մասին, որ սերունդների կապը կտրված է, խոսում ենք տարբեր լեզուներով, իսկ այս հանդիպումները ծառայում են, որպեսզի ավագ սերունդն իր ասելիքը փոխանցի նոր սերնդին:

«...Իրենք ունեն իրենց ճշմարտությունը». ԱՆՆԱ ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ

«Մենք ունենք պահանջատեր երեխա: Ես չեմ հիշում, որ իմ սերնդից, կամ նույնիսկ ավելի ուշ ծնված սերնդից որևէ մեկին, որը կգնար ու դասախոսին կամ ռեկտորին կասեր՝ տուր ինձ իմ հասանելիք գիտելիքը, իսկ այսօրվա սերունդը, ի ուրախություն մեզ, դա անում է: Ունենք բացարձակ ազատ մտածողությամբ երեխա, այն աստիճան, երբ դու զգուշորեն ես բանավիճում, որովհետև իր ճշմարտությունը կարծես թե ավելի շատ է տեղավորվում այս ժամանակաշրջանի մեջ, քան՝ քոնը: Դու կարող ես արտահայտել կարծիք, ասել, որ սա իմ ճշմարտությունն է, բայց իրենք ունեն իրենց ճշմարտությունը»:

 «ՉԷԻ ՈՒԶԻ կրթությունս միայն ինձ մնար…»

«Կարծում եմ, որ հիմա աշխարհը գլոբալիզացիայի վերին կետում է գտնվում ու ես ինձ էլ համարում եմ նման անձ: Ինչքան էլ պրակտիկ, հեշտ հարմարվող մարդ լինես, դու մի տուն ունես ու դա Հայաստանն է: Եթե ուզում ես, որ քո որդին էլ տուն ունենա ապագայում, դու ունես գերխնդիր՝ Հայաստանին ինչ-որ չափով օգնելու: Չի կարելի ասել, դե միայն ես ինչ կարող եմ անել: Ամեն անհատ կարող է ինչ-որ բան անել ու ցանկացած մեծ ծրագիր սկսվում է փոքր բանից: Չէի ուզի, որ իմ կրթությունը մնար միայն ինձ: Մենք չենք ապրում այնպիսի երկրում, որը բնակչության, տարածքի խնդիր չունի: Մարդիկ քննադատությամբ են վերաբերվում արտագաղթին, բայց ես դա համարում եմ անհատի որոշում: Միևնույն ժամանակ, կարծում եմ, անկախ նրանից, թե որ երկրում ես ապրում, դու ունես որոշակի պարտավորություններ քո երկրի նկատմամբ»:

գործընկերներ

webtv.am

ՄԻՇՏ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԵՏ

zham.ru

ЖАМ-ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿ

http://www.greentravel.am/en

ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ

mmlegal.am

ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ