ԷՍՔԻԶ

«Զաբե՛լ, սոված եմ, հաց դիր...». ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

Մի օր պապս տուն չեկավ: Սովորական բան էր, մեզ թվաց  ամառանոցում է գիշերել: Երկրորդ օրն էլ  չեկավ, և տատս որոշեց գնալ պապիս մոտ: Ամեն ինչ խաղաղ էր: Ես բակում վայելում  էի պապիս նվեր հեծանիվը, մայրս տաշտի մեջ  լվացքն էր ցողում, հայրս ու հորեղբայրներս գործարանում էին, երբ տատս անակնկալ հայտնվեց ու իրեն ոչ բնորոշ՝ աշնան դողացող տերևի պես շշնջաց. «Բեջանը կորել է, չկա»:

ՍԵՐԸ՝ թավայի մեջ

Ահա նրանք միասին մոտեցրեցին ձեռքերը, նայեցին իրար աչքերի, փակեցին աչքերը և վերցրեցին մեզանից քիչ հեռու գլորված երկու ձվերը: Կոտրեցին ձվերը թավայի մեջ ու հեռացան: Ես ու Վիոլետը շունչ քաշեցինք, բայց մոտ եկան տիկին Շուշանն ու պարոն Դերենիկը՝ վերցրեցին մեզ, մոտեցրին թավային: Ես փակեցի Վիոլետի աչքերը, որ չտեսնի այդ զարհուրելի տեսարանը. թավայի մեջ եփվում էին մեր ընկերները:

Սիրում եմ սիրել աշխարհը

Արվեստը մեր մտքի խճճված կծիկն է, որի ծայրը մենք փորձում ենք գտնել այս կյանքում՝ ստեղծելով կտավներ, գրքեր … Ու մի օր հեռանում ենք՝ մինչև վերադարձ…

գործընկերներ

webtv.am

ՄԻՇՏ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԵՏ

zham.ru

ЖАМ-ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿ

http://www.greentravel.am/en

ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ

mmlegal.am

ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ