ՍԵՐՈՒՆԴ

««Սերբիա…». (Պարալլելոն)…». Մաս 1...». ՀԱՅԿ ՍԱՅԱԴՅԱՆ

Օրիորդը ոտքի կանգնեց և սկսեց դանդաղ հանվել: Ես շփոթվեցի. տեսնում էի, թե ինչպես էր օրիորդական մի մարմին ազատվում իր պատյանից, լսում էի հատակին թափվող հագուստների շրշյունը, և կոպերս այրվում էին ներքին հրդեհից: Երբ հագուստները վերջնականապես ազատեցին իրենց բանտարկյալին, իմ առջև կանգնեց բրոնզագույն մաշկով մի քրմուհի, որ, ասես, ինկերի հնագույն քաղաքակրթության ամենաերիտասարդ ու ամենավերջին սերմը լիներ:

«Ուզում եմ սովորածս բերել Հայաստան». ՕՖԵԼՅԱ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

«Ես ոչ մի ձևով կապված չեմ Ամերիկային: Ուզում եմ այստեղի հնարավորություններն օգտագործել՝ ինձ ավելի լավ մասնագետ դարձնելու համար: Հայաստանում ավելի լիմիտավորված եմ ինձ զգում, բայց գիտեմ, որ ինչ-որ պահի ուզում եմ լինել այդտեղ ու իմ սովորած ամեն ինչը բերել Հայաստան: Ամբողջ իմաստը դրանում է»:

Երբ խոսում են «ՍԵՐՈՒՆԴՆԵՐԸ»

Մենք ցույց տվեցինք, թե ինչ է սերնդափոխությունը: Մենք ցույց տվեցինք, որ դասախոսն ու ուսանողն արդեն հավասար են քայլում ժամանակակից աշխարհում: Ինձ համար սա հաղթանակ էր»,-ասում է Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի քոլեջի տնօրեն Աննա Մնացականյանը:

ՀԱՇՏՎՈՒՄ ԵՆ անգամ Շունն ու Կատուն

130 տարի անց Թումանյանցիներն ու Թերլեմեզյանցիները որոշել էին ուղղել պատմական անարդարությունը՝ ձմեռնամուտին անգլխարկ չթողնել Շանը, որը տուժել էր գուցե նաև իր մեղքով՝ պայմանագրային պարտավորություններով չէր ձևակերպել իր պահանջները դերձակ Կատվից, կտրոն չէր պահանջել Կատվին հանձնած մորթու դիմաց...

գործընկերներ

webtv.am

ՄԻՇՏ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԵՏ

zham.ru

ЖАМ-ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿ

http://www.greentravel.am/en

ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ

mmlegal.am

ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ