Search results for

«Հին գորգը». ԹԵՄԻԿ ԽԱԼԱՓՅԱՆ

Դու, որ գարնան ցեխը ոտքերիդ կպած, ձմռան ձյունոտ կոշիկներդ հագիդ ներս էիր մտնում ու ոտատակ տալիս, աչքդ չտեսա՞վ, որ ես ոտաբոբիկ եմ գորգի վրա: Չտեսա՞ր Հայաստան անունը վրան նախշած: Սա փալաս չի՛, Հայաստանն է մեր ոտքի տակ փռած, որ տան մեջ ծնվածը, մեծն ու փոքրը, օտարն ու յուրայինները, դու, ցեխոտ ու ձյունոտ ոտքերով տրորեցիք այնքան, որ Հայաստան անունից մի քանի տառ մնաց:

«Սկսվում էր նոր՝ 1989 թվականը...«Ականատեսի հուշեր»». ԳԱԳԻԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Փետրվարի 20-ը Հայաստանի նոր ժամանակի սկիզբն է՝ մեր ազգայի զարթոնքի սկիզբը, որի շարունակությունը եղան Հայաստանի անկախ Հանրապետությունն ու ազատ Արցախը, ազատագրված հող հայրենին ու ազատ սերունդը, հայկական բանակն ու հայոց պետականությունը, Հայաստանի քաղաքացին ու արժանապատիվ հայ մարդը...

«Հեղափոխություն և խելահեղություն...». ՎԱՐԴԳԵՍ ԴԱՎԹՅԱՆ

Երբ քաղաքագետները և քաղաքական գործիչները չեն կարողանում (կամ չեն ցանկանում) խորանալ, բացատրել հեղափոխությունների էությունը, ձեռքները դեմ են անում հոգեբուժությանը՝ չքավոր ազգականի նման:

«Պառակտվածությունը՝ որպես գոյության նախապայման...». ԱՐՄԵՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Տարօրինակ է հայոց պատմությունը, ծայրահեղ՝ ողբալ, երազել:

«Բանակից մինչև ... փողոցային շներ՝ պատճառները հասարակության մեջ են». ԱՐԹՈՒՐ ԱԹԱՆԵՍՅԱՆ

Ավելին, որպես սոցիոլոգ՝ բոլոր հիմնախնդիրների պատճառները հասարակության մեջ եմ փնտրում, կապում տվյալ հասարակության մեջ ապրող մարդկանց մտածելակերպի, արժեհամակարգի, մոտեցումների, վարքային նորմերի, ցանկությունների ու վախերի հետ։

«Ուսուցչի ու ծնողի միջև խորացող կոնֆլիկտի պատճառն ու հետևանքը...». ՀԱՍՄԻԿ ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Օրերս լայն քննարկման ու հակասական կարծիքների առիթ դարձավ երևանյան դպրոցներից մեկում արձանագրված տհաճ միջադեպը. հայրն իր երեխայի և նրա դասընկերների ներկայությամբ ապտակել էր ուսուցչին:

«Աշխարհը, կորոնավիրուսը, գարունն ու...ՄԵՆՔ». ՀԱՍՄԻԿ ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Մենք անհատասեր, անհատապաշտ ու նաև անհատամերժ, անհատահալած հասարակություն ենք, սիրում ենք ամեն ինչ կապել անհատների հետ, բոլոր հարցերին քաղաքական աստառ ու ենթատեքստ տալ: Ամեն ինչի դեմ պայքարում ենք քաղաքական հարթությունից՝ փորձելով գտնել տեսանելի և անտեսանելի, հիմնավոր ու անհիմն կապեր. այդպես երևույթն ավելի խորն ու ինտրիգն ավելի սուր է ստացվում:

«Հայ մշակույթը պահպանողական է, պասիվ, պաշտպանողական...». ԱՐՄԵՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Ցավոք, աշխարհը զարգացել, զարգանում և զարգանալու է ոչ թե հետևելով փոխադարձ սիրո և Տասը պատվիրաններին, այլ, որքան էլ տխուր հեռանկար է՝ չարության, մրցակցության և մարտահրավերների ստեղծման ճանապարհով:

«ՍԵՐԸ՝ թանգարանում...». ՆՈՒՇԻԿ ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆ

Երեկոյան ժամերն արդեն աշխատանքային երկար օրից հետո` նարնջի կեղևները դանակով մանրացնելու անիմաստ պահեր էին... Մի հիմար ու թեթև կինո դիտելու հաճույքի մեկ կամ երկու ժամ, խոնավ լվացքը ջեռուցիչի վրա շարելու պարտականություն, պարապը՝ քաղցր շոկոլադով լցնելու փորձ, ֆեյսբուքի գլխապտույտ առաջացնող գրառումների և լուսանկարների գերություն, և քուն, որը հանգստի համար չէ, այլ գիշերը ցերեկից բաժանող անգիտակից վարագույր։

«Լինել և... չլինել». ՆՈՒՇԻԿ ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆ

Ուրախանալու ի՞նչ կա, որ այդպես ատամներդ ամբողջությամբ բացել՝ ցուցադրում ես... Աշխարհը քանդվում է՝ դու ծիծաղում ես ախր... Դե ծիծաղի՛ր, տեսնենք վերջում ո՞վ է ծիծաղելու...

գործընկերներ

webtv.am

ՄԻՇՏ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԵՏ

zham.ru

ЖАМ-ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿ

http://www.greentravel.am/en

ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ

mmlegal.am

ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ