Search results for

«ԱՌԱՋ ՈՒ ՀԵՏՈ. կարանտինային խոհեր…». ԴԱՎԻԹ ԽԱՉԻՅԱՆ

Լուրջ լսարանի համար լուրջ թեմայի շուրջ կանխատեսումներ անելը, հիրավի, անշնորհակալ և ունայն գործ է, ուստի կխուսափեմ մասնագիտական խոր վերլուծություններից և անգամ տերմինաբանությունից: Պարզապես կկիսեմ իմ խոհերն ու որոշ դիտարկումները՝ կապված համաշխարային վերջին զարգացումների հետ:

«Նա 106 տարեկան էլ ծնվել էր…». ԱՆԺԵԼԱ ՍԱՀԱԿՅԱՆ

Տարիներդ անցան, բայց դու հավերժ մնացիր քո սիրելի ժողովրդի սրտում․․․ Ծնունդդ շնորհավոր, բոլոր ժամանակների ու գալիք դարերի ՀԱՄՈ ՍԱՀՅԱՆ:

«Է՜, Հանրային, Հանրային...». ԱՐԱՅԻԿ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ

Տարիներ շարունակ անդրադարձել եմ: Անդրադարձել են իմ շա՜տ գործընկերներ: Հանրայինի մասին շա՜տ ավելի խորքային է խոսվել: Շա՜տ ավելի հիմնավոր վերլուծություններ են արվել: Ի վերջո, շա՜տ ավելի անթույլատրելի, ոչ պրոֆեսիոնալ երևույթներ են արձանագրվել Հանրայինում, քան, նույնիսկ, վարչապետի ուղերձի հետ կապվածն էր՝ սկսած պրոֆեսիոնալ ռեսուրսից, տեխնիկական հագեցվածության խնդիրներից, կառավարման մոտեցումներից մինչև լուրերի տաղավարը հիմնական շենքից հանելն ու «ոտքի տակ» հարմարեցնելը և այլն:

«Արտիստը...». ՌՈԲԵՐՏ ԷԼԻԲԵԿՅԱՆ

Այսպիսին է Ռոբերտ Էլիբեկյան սքանչելի արտիստի արվեստը: Այսպիսին է Ռոբերտ Էլիբեկյան պարզ, համեստ, նվիրյալ մարդը: Այսպիսին էր այն ժամանակ, երբ Հակոբ Բերբերյանը հավերժացնում էր ապագայի համար: Եվ այսպիսին է լինելու միշտ:

«Ես չեմ հավատում, որ հայրենադարձություն կլինի...». ԺԱՆՆԱ ՂՈՉԻԿՅԱՆ

Հայրենիքի դռներն այսօր բաց են ելումուտի համար, սակայն, ցավոք, ելնողներն ավելի շատ են, դեռևս շա՛տ են, քան՝ մտնողները, ե՛տ դարձողները:

«Ստորագրության պատիվը». ՎԱՐԴԳԵՍ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

չի կարող լինել փոքր կամ մեծ, կարևոր կամ անկարևոր նյութ, և դրա համար ժուռնալիստը ամեն պարագայում պետք է հարգի իր ստորագրությունը։ Խրվե՛նք կքանքի մեջ, այրվե՛նք այսօրվա երազներով, գրենք ավելի լա՛վ, ավելի կրքո՛վ, ավելի մարդկայի՛ն: Արժանի՛ լինենք այն երջանկությանը, որ ընթերցողը որոնի մեր ազգանունը, իսկ երբ ասեն՝ «Ընկերը ժուռնալիստ է» - մարդիկ դեպի մեզ թեքվեն հարգանքով և հետաքրքրությամբ:

«Ո՞ւմ համար է նա երգում, հայրիկ». ԹԵՄԻԿ ԽԱԼԱՓՅԱՆ

Երբ նրա ձայնը լսեցի, հասկացա, որ հայրենասեր մարդ է: Ազատության հրապարակում մինչ այդ լսածս հայրենասիրական ոգով ճառասացների նման մեզ ահ չէր տալիս ու մահու չափ վախեցնում, և ոչ էլ նրանցից մեկնումեկի ձայնին նման էր: Նրանց թողնես՝ մահվան սպառնալիքներ տան ու վերջ: Սա՝ չէ, նրանց նման չի: Ազնիվ զայրույթի, հայրենիքի փրկության ու անկախության կոչով դիմող էդ տեսակ սրտաշարժ ու ապշեցուցիչ մտահոգությամբ շաղախված  ձայն՝ ուղղված հայրենիքի փրկությանը, երբեք լսած չկայի: Շատ արտիստիկ շարժուձև ուներ՝ իր խոսքերին համահունչ և բեմական, բայց երևում էր, որ դերասան չի:

«Երբևէ չէի տեսել ձիու, որը զարմացած նայեր, թե մարդն ինչպես է իրենից խլում ուտելու խոտը…». ZAKO

Զինա, Զինա, ոչ, Լիզա: Ես հարբած եմ: Ես թողեցի, որ նա գնա ճաշի, բայց ինքս չեմ կարողանում մոլբերթից պոկվել: Մինչև նրա գալը ես շարունակում եմ նրան նկարել: Ինչպիսի գերմանական ճշտապահություն, ուղիղ մի ժամից նա վերադարձավ:

«Ցավ ի սիրտ...». ԱՆԺԵԼԱ ՍԱՀԱԿՅԱՆ

Երբ աշխարհը ցնցված ամեն օր հայտարարում է, թե որքան կյանքեր խլեց դաժան համավարակը, ընտանիքով տագնապած հետևում ենք ֆրանսիական և հայկական հեռուստաալիքների լուրերին: Առաջին մեր մտահոգությունն այն է, որ (թող մեզ ներեն աշխարհի բոլոր ազգերը, յուրաքանչյուրի մահվան համար մեծ ցավ ենք ապրում) հայերն այդ ցանկում չլինեն, վիճակագրությամբ՝ մենք քիչ ենք:

«Է՜, Հանրային, Հանրային...2». ԱՐԱՅԻԿ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ

Ինչո՞ւ այն ժամին, երբ աշխարհի շատ հեռուստաընկերությունների եթերային տաղավարներում քննարկում են համավարակի հետ կապված տարատեսակ խնդիրներ, կառավարությունների ներկայացուցիչներ, բժիշկներ, ամենատարբեր մասնագետներ խոսում են համավարակի ամենատարբեր ասպեկտների մասին, այն հաղթահարելու իրենց երկրների ձեռնարկած քայլերի մասին, մենք դատապարտված ենք դիտելու արդեն մեկ անգամ դիտված հեռուստասերիալը, հետո մյուս անվերջանալի հեռուստասերիալը, հետո մխրճվելու շոուբիզնեսային որևէ «գիգանտի մեծ կենսագրության» բավիղներում ու լսելու նրա «փառավոր կյանքի» մանրամասները՝ հետագա կյանքդ այդ «մեծի» ճամփով անցնելու նկատառումով:

գործընկերներ

webtv.am

ՄԻՇՏ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԵՏ

zham.ru

ЖАМ-ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿ

http://www.greentravel.am/en

ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ

mmlegal.am

ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ