Search results for

«Մենք չունենք երազանք, ունենք թախիծ, կարոտ և հիշողություններ...». ԱՐԹՈՒՐ ԱԹԱՆԵՍՅԱՆ

Համայնքային մտածողություն ցուցաբերելով` մենք միայն մտածում ենք նեղ, փոքր, սահմանափակ շահերի մասին, և անգամ երբ մեզ առաջարկվում է մտածել և աշխատել լայն դաշտում՝ որպես պետություն, մենք դարձյալ այդ պետություն երևույթը ընկալում ենք որպես համայնք` նեղացնելով և սեղմելով ընդհուպ մինչև առանձին խմբերի և անհատների շահերը: Առաջնորդվում ենք հետևյալով. կամ՝ «իմն է, և ես անում եմ ինչ ուզում եմ», կամ՝ «եթե իմը չէ, ապա չեմ պատրաստվում դրա օգտին աշխատել»: Այս վիճակն է, որ ակնհայտ է նաև այսօր և ուղեկցում է «անցում» կոչվածը:

«...Բառերը մարդու հետ միշտ նույն կերպ են վարվում»: ԱՎԱԳ ԵՓՐԵՄՅԱՆ

Երբ արևի ու արևոտ օրվա սպասումի մեջ մեծ փաթիլներով ձյունը՝ արևից ու արևի մեր սպասումից անտեղյակ, մեզ պարտադրում է ընդունել իր ճերմակ իշխանությունը, Արև Պետրոսյանը, Arev Art Gallery-ն ու Հարություն Հարությունյանը հրավիրում են ըմբոշխնելու մեր ժամանակի լավագույն բանաստեղծներից մեկի՝ Ավագ Եփրեմյանի բառը, ըմբոշխնելու գինու, ջերմության ու լույսի մեջ, որովհետև Ավագ Եփրեմյանն իր նոր գրքով «հանդգնել» է  արձանագրել, որ «Երգչախումբը ցրվել է»:

Ո՞վ էր գեղեցկուհին «Սարոյան եղբայրներից». կյանք, սեր, ճակատագիր...

Ո՞վ էր դեռևս հեռավոր վաթսունականներից իր դավադիր գեղեցկությամբ ու տաղանդով բազմաթիվ անվանավոր ռեժիսորների սրտերը նվաճած գեղեցկուհին, ինչպե՞ս ապրեց իր կյանքի տարիները, ի՞նչ ճանապարհ անցավ, ի՞նչ ճակատագիր ունեցավ և այլն...ահա այսպիսի մարդկային զրույց էինք փնտրում նրա ընտանիքի անդամներին որոնելիս:

«Ես Եվրոպա մտա բաց ճակատով...». Խաչատուր Ալմազյան ՀԱՅԸ

Ալմազյանի նվագախմբին գրեթե տասը տարի առաջ նկատել էր Էմիր Կուստուրիցան, հրավիրելով նրանց բացելու իր հեղինակած   Kustendorf 2008 կինոփառատոնը: Այստեղից էլ սկիզբ է առել նրանց բարեկամությունը: Մինչև 2010 թվականը Էմիր Կուստուրիցան հայ ժողովրդի մասին կարծիք կազմում է Խաչատուր Ալմազյանի հետ ընկերություն անելով: Իսկ 2010, ապա նաև 2015 թվականներին, Ալմազյանի նախաձեռնությամբ Կուստուրիցան իր "No Smoking" նվագախմբով համերգներ ու վարպետության դասեր ունեցավ Հայաստանում: Կուստուրիցան ինձ համար բարոմետրի պես մի բան է, որը կարող է անաչառ դատել` նախագիծդ հաջողվել է, թե` ոչ: Մեր առաջին հանդիպմանը նախապես ինձ զգուշացրել էին, որ այն տևելու է ուղիղ հինգ րոպե և տեղեկացրել, որ եթե չհավանի նվագախումբը, ինքն անպայման քեզ դրա մասին կասի միանգամից: Հանդիպումը տևեց վեց ժամ...

«...Քանի որ կարծում եմ՝ մարդու պես եմ ապրել». ԱԼՎԱՐԴ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

Ալվարդ Պետրոսյանը մեր հիշողությունն ու մեր զգացած-չզգացածը, մեր հարցերն ու մեր պատասխանները, մեր ստացածն ու չստացածը վերադարձնում է մեզ՝ ամրորեն հենվելով իր կշռելի կենսափորձի ու իր ապրած անկշռելի տարիների հորձանուտին: Ու գրքի էջերի մեջ չզգացածդ դառնում է ապրած, չստացածդ փոխհատուցվում է, հարցերդ դառնում են պատասխաններ ու հիշողությունդ՝ ընդգրկուն, տիեզերական:

Սիրում եմ սիրել աշխարհը

Արվեստը մեր մտքի խճճված կծիկն է, որի ծայրը մենք փորձում ենք գտնել այս կյանքում՝ ստեղծելով կտավներ, գրքեր … Ու մի օր հեռանում ենք՝ մինչև վերադարձ…

«...Գուցե շվեյցարականի նման չէ, բայց մեր կրթական ժամացույցն աշխատում է...». ԼԵՎՈՆ ՄԿՐՏՉՅԱՆ

Այսօր մենք կանգանծ ենք մի խնդրի առջև, երբ պետք է կրթական չափորոշիչներից անցնենք կրթակարգին, իսկ կրթակարգն այն է, երբ որոշում ես, թե երկիրն ինչպիսի երկիր է իրեն պատկերացնում, և ըստ այդմ ձևավորում ես երկրիդ կրթական հրամայականը, որովհետև կրթակարգն ինքը գործիք է: Մենք այսօր մեզ ինչպիսի՞ երկիր ենք պատկերացնում: Եթե ծառայությունների, տուրիզմի երկիր և այլն՝ սա մի կրթակարգի պահանջ ունի, եթե ատոմակայան ունեցող, լազերային, միջուկային ֆիզիկա զարգացնող երկիր և այլն՝ սա նշանակում է, որ մեր կրթակարգում դպրոցից պետք է դրվեն բոլորովին այլ չափանիշներ:

Դրա համար էլ «ԷԴ ԵՐԿԻՐԸ ԵՐԿԻՐ Ա...»

Դրա համար էլ «էդ երկիրը երկիր ա դառել», ուր երազում ենք փախչել ու հանձնվել Հայաստանն աղտոտող, Երևանի փողոցներում թքող ու մեքենայի պատուհանից աղբ նետող ու, ընդհանրապես, մեր երկրից զզված Հայաստանը շատ «սիրող» ու հետո՝ «կարոտող» հայերովս:

«ZILDJIAN ծնծղաների ՀԱՅ ԱՐՔԱՆԵՐԻ 17 սերունդը...». ՎԱԼԵՆՏԻՆ ԹՈՎՄԱՍՅԱՆ

Հայկական ԾՆԾՂԱՆԵՐԻ արտադրության պատմությունը սկսվել է XVII դարում, երբ կոստանդնուպոլսաբնակ ալքիմիկոս Ավետիս I-ը 1618 թ. ոսկի ստանալու նպատակով քիմիական փորձեր կատարելիս հայտնաբերեց պղնձի, արճիճի, արծաթի խառնուրդի միացությունից  յուրահատուկ մի համաձուլվածք, և այդ համաձուլվածքի մետաղից պատրաստեց հնչեղ օբերտոններով հարուստ արտակարգ հնչողության ԾՆԾՂԱՆԵՐ,  որոնք դուրալի, ականջալուր և երկարատև հնչողություն ունեին: Սուլթան Օսման II-ն էլ տեղեկանալով այդ մասին, Ավետիսին անվանեց «Ծնծղագործ հայորդի»՝ «Zildjian» (Zil` հնչեղ,  Dji-ջի՝պատրաստող, Ian՝ յան` հայկական ազգանվան վերջածանցը), ձուլածո 80 ոսկի տվեց՝ օսմանյան  զինվորական ընտրյալ հատուկ նվագախմբերի համար այդ ծնծղաներից պատրաստելու համար:

Մի քանի անհայտ լուսանկար ՀՐԱՆՏԻՑ ու մի չպատմված պատմություն...

Երեսունհինգ տարվա ընկերոջ իրավունքով զանգահարում եմ Հակոբ Բերբերյանին՝ Հրանտից լուսանկար եմ ուզում, չտպագրված, չհրապարակված, անհայտ: Չգիտեմ, Հակոբն ունի՞ էդպիսի լուսանկար, թե՝ չունի, բայց ուզում եմ: Երեսունհինգ տարվա ընկերոջ իրավունքով եմ ուզում: Ու Հակոբ Բերեբրյանը գիշերը չի քնում, քրքրում է երեսուն հինգ տարվա արխիվները: Ի՞նչ մի քնելու գիշեր է. Հրանտ Մաթևոսյան Մեծի գիշերն է, քնելս ո՞րն է:

գործընկերներ

webtv.am

ՄԻՇՏ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԵՏ

zham.ru

ЖАМ-ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿ

http://www.greentravel.am/en

ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ

mmlegal.am

ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ