Search results for Հակոբ բերբերյան

ԼՈՒՍԱՆԿԱՐԸ՝ Հակոբ Բերբերյանի

«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի «Լուսանկարը՝ Հակոբ Բերբերյանի…» հատուկ նախագիծը մի մտահղացում է, որը հնարավորություն է ընձեռելու մեր ընթերցողներին «այցելել» ժամանակակից հայ լուսանկարչության ճանաչված անուններից մեկի՝ ծնունդով, բնույթով, տեսակով, իր ողջ էությամբ լուսանկարիչ Հակոբ Բերբերյանի անձնական արխիվ և ծանոթանալ հայ և համաշխարհային արվեստի, մշակույթի, այլ բնագավառների մեծանուն, հանրածանոթ մարդկանց բացառիկ լուսանկարների, որոնք երբևէ չեն հրապարակվել: Գումարած՝ ծանոթանալ Վարպետի հիշողություններին, զգացողություններին, ապրումներին՝ կապված այս կամ այն լուսանկարի կամ լուսանկարային շարքի հետ:

«ԵՍ ՏԵՍԱ մահը նրա աչքերում...»

Երբ հարցազրույցը սկսեցին, ես նայեցի վարպետի աչքերին ու չզարմանաք, մահը նկատեցի նրա աչքերում: Գիտեք, ինքը շատ տրամաբանված խոսում էր, հարցերին էր պատասխանում, միտքը պայծառ էր, իր ֆիզիկան կար, բայց ինքը կյանքով էստեղ չէր:

Ի՞ՆՉ Է ԱՍԵԼՈՒ Էլբակյանի «Պեպոն»

ի՞նչ է ասելու Արմեն Էլբակյանի «Պեպոն» այսօր,-հարցնում եմ Սունդուկյանի անվան թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար, բեմադրության հեղինակ Արմեն Էլբակյանին, որ գրեթե երեսնհինգամյա ընդմիջումից հետո «Պեպոն» կրկին բարձրացնում է Սունդուկյանական բեմ: Բարձրացնում է՝ հստակ տեսնելով Պեպոյի ու մեր ժամանակների հարակցությունները, աղերսները, առնչությունները:

«ՑԱՎՈՒՄ ԵՄ, որ հետո չհանդիպեցինք...»

Լուսանկարիչ Հակոբ Բերբերյանի արխիվում հայտնաբերում ենք Արա Վահունու յոթ բացառիկ, երբևէ չհրապարակված լուսանկար...: Որտե՞ղ, ի՞նչ հանգամանքներում, ի՞նչ միջավայրում են ծնվել Արա Վահունու այս եզակի լուսանկարները: «Մենք պայմանավորվել էինք հանդիպել «Նաիրի» կինոթատրոնի մոտ...: Մենք գնացինք մի բնակարան, որը պատկանում էր շատ հայտնի մի նկարչի: Նա կարծեմ Թիֆլիսահայ նկարիչ էր...:

Մի քանի անհայտ լուսանկար ՀՐԱՆՏԻՑ ու մի չպատմված պատմություն...

Երեսունհինգ տարվա ընկերոջ իրավունքով զանգահարում եմ Հակոբ Բերբերյանին՝ Հրանտից լուսանկար եմ ուզում, չտպագրված, չհրապարակված, անհայտ: Չգիտեմ, Հակոբն ունի՞ էդպիսի լուսանկար, թե՝ չունի, բայց ուզում եմ: Երեսունհինգ տարվա ընկերոջ իրավունքով եմ ուզում: Ու Հակոբ Բերեբրյանը գիշերը չի քնում, քրքրում է երեսուն հինգ տարվա արխիվները: Ի՞նչ մի քնելու գիշեր է. Հրանտ Մաթևոսյան Մեծի գիշերն է, քնելս ո՞րն է:

«Կորցրեցինք մշակույթը, կորցնում ենք ամեն ինչ...». ԱՐՄԵՆ ԽԱՆԴԻԿՅԱՆ

Ու թեև նա միշտ էլ չէր սիրում խոսել, որովհետև խոսում է բեմում, թատրոնում, այնուհանդերձ, նա շատ, շատ երկար ժամանակ հրապարակային զրույցի չէր համաձայնվել որևէ մեկի հետ: Առավել ևս՝ անկեղծության աստիճան անկեղծ: Առավել ևս՝ թատրոնի, տարիների, անցածի, այսօրվա, կորցրածի, գտածի, իր ու մեր մասին: Հավանաբար չէր լինի նաև այս զրույցը, եթե մեր հանդիպման անցյալում չլինեին մտերմության այն տարիները, որոնք հասնում են երեսունի սահմանին: Արմեն Խանդիկյանի յոթանասունից երեսունի սահմանին:

ԲԵՄԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ Արմեն Խանդիկյանի

Երբ ռեժիսորի հետ պայմանավորվել էինք «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի համար զրուցելու, թատրոն գնացինք լուսանկարիչ Հակոբ Բերբերյանի հետ և Արմեն Խանդիկյանին տեսանք բեմում:

«Անհայտ» ՎԱՐՊԵՏԸ

Թվում է, թե մենք նրանց ճանաչում ենք ինչպես հարազատի, բայց միայն թվում է: Նրանք տարբեր են իրենց կյանքի յուրաքանչյուր վայրկյանում, որովհետև՝ նրանք ՄԵԾ են: Ահա այդպիսի «տարբեր» Խորեն Աբրահամյան Վարպետի ենք «հայտնաբերել» այս անգամ: «Անհայտ» Վարպետին:

«Միևնույն է`հայոց ՇՈՒՇԻՆ ՀԻԱՍՔԱՆՉ Է...»

Խաղաղության անչափելիությունն ու պատերազմի գինը ամենից շատ զգում ես Շուշիում: Այն կարծես դաջված է Շուշիի ճակատին`հզոր ու վիրավոր: Եթե կա մեկը, որ  դեռ չի եղել այս սպիտակ ու լուսավոր քաղաքում, դեռ չի լսել Ղազանչեցոցի կիրակնօրյա պատարագի խորհրդավոր ձայնը, չի քայլել աշխարհի ամենասիրուն, նեղլիկ ու սալիկապատ փողոցներով, ուրեմն շատ բան է կորցրել:

«Լիր ԱՐՔԱՆ...»

1997 թվականին իր ստեղծած «Համազգային» թատրոնում Սոս Սարգսյանը հաջողությամբ բեմադրում է շեքսպիրյան դրաման՝ «Լիր արքան» և ինքն էլ խաղում Լիրի դերում: Մի առիթով վարպետն ասել է, որ «Շեքսպիրի դրամայի հերոսը հրաժարվել էր թագավորությունից, որովհետև հոգնել էր, իսկ թատրոնի մարդը հոգնելու կարիք չունի»:

գործընկերներ

webtv.am

ՄԻՇՏ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԵՏ

zham.ru

ЖАМ-ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿ

http://www.greentravel.am/en

ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ

mmlegal.am

ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ