ՆՈԹ

«Անկում». ԱՐՄԵՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Բարոյական զտիչները վաղուց կորցրած հանրությունը շարունակում  է վտանգավոր պտույտներ գործել կախարդական շրջանի շուրջ: Կախարդական շրջանը ճշմարիտ վերլուծության չենթարկված ազգային մտածելակերպն է:

«Որ հիշենք. ՆՈՒԲԱՐ ՉԱԼԻԿՅԱՆ…». ՎԱՐԴԳԵՍ ԴԱՎԹՅԱՆ

Իրոք, մեր սերունդը բախտավոր դուրս եկավ նաև թատրոն հաճախելու, Երևանի (և ոչ միայն) թատերական կյանքի մասնակիցը լինելու առումով:

«Նոյյան տապան որոնելիս...». ԴԱՎԻԹ ԽԱՉԻՅԱՆ

Այսօր, առավել, քան երբեք, ժամանակն է լրջանալու և իրականությանն առերեսվելու:

«Արևաձոն...». ՀԱՅԿ ՍԱՅԱԴՅԱՆ

Արևացողով զարդարուն մատնե՜ր,

«Մարդկանց բաժանել հրեշների ու հրեշտակների...». ՍՅՈՒԶԱՆ ԽԱՐԴԱԼՅԱՆ

Լավ կլիներ, եթե որևէ մեկը կարողանար այս խելագարության առաջն առնել։ Գուցե ասելով՝ նա, ով երբեք մեղք չի գործել, թող նա նետի առաջին քարը:

«Մենք և փղերը, կամ՝ մենք, Հնդկաստանն ու հնդիկները…». ԴԱՎԻԹ ԽԱՉԻՅԱՆ

Եթե չեմ սխալվում, Հնդկաստանից ժամանածներին տրվում է 21 օրվա տուրիստական վիզա: Այդ դեպքում ինչպե՞ս են այս մարդիկ «առհավետ» մնում Հայաստանում:

«Անարգեցին նաև Պարույր Սևակին...». ԱՍԱՏՈՒՐ ՓԱՇԱՅԱՆ 

«...Երբ ավարտում էի «Սևակի հետ» մենագրությունս, երջանիկ պատահականությամբ տեղեկացա Պարույր Սևակի դպրոցական տարիների մի դրվագին, ինչը ցնցեց էությունս:

«Պերեսի ու...իմ երազանքները...». ԴԱՎԻԹ ԽԱՉԻՅԱՆ

Մենք մոռացել ենք երազելու մասին: Իսկ երազողներին անվանում ենք միամիտ իդեալիստներ, կյանքից և իրականությունից վերացած պոետներ… Մինչդեռ հենց երազանքից է սկսվում ամեն ինչ:

«Ես այդ ժամանակ այս նկարի տեսքով էի...». ԹԵՄԻԿ ԽԱԼԱՓՅԱՆ

Ինձ արվեստագետների այդ միջավայրում հիանալի էի զգում: Հրաշալի արվեստագետներ, հանգիստ իրենց համար նստած մի որևէ սրճարանում, ազատ, անդուռ լսարաններ, անփող դասախոսություններ, գնա, նստիր մի տեղ, եթե նույն սեղանին տեղ չկա, թեկուզ կողքի սեղանի մոտ, կարող ես ավելի հեռու էլ նստել կամ թեկուզ ուսդ թիկն տուր պատին, ձեռքերդ խաչիր կրծքիդ ու լսիր, թե ինչ են նրանք խոսում:

«Մտածիր, կամ 5 տոկոսի ֆենոմենը...». ԴԱՎԻԹ ԽԱՉԻՅԱՆ

Ես երբեմն մտածում եմ, թե ինչո՞ւ ժամանակին համակարգիչներ արտադրող և IBM-ից գրեթե հետ չմնացող Մերգելյանը՝ Երևանի Մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտը (Մերգելյանի հիմնած և նրա անվան) այսօր մի կերպ է պահպանում իր գոյությունը: Երևի զարմանալի կհնչի, բայց բազում պատճառներից (խորհրդային հասարակարգ, պետականության բացակայություն, հասրակարգի փոփոխություն, անկլավ և այլն) մեկն էլ, թերևս, այն է, որ այս ինստիտուտի կարգախոսը ՄՏԱԾԻ՛Ր-ը չէր և չէ՝ առավել ևս:

գործընկերներ

webtv.am

ՄԻՇՏ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԵՏ

zham.ru

ЖАМ-ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿ

http://www.greentravel.am/en

ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ

mmlegal.am

ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ